Η ΜΑΙΡΗ ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ (ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ)

Η ΜΑΙΡΗ ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ (ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ)
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΟΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΙΟΝ ΤΗΣ ΝΟΣΗΡΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΗ. ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΖΩΝΤΑ Ή ΜΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΕΙΤΕ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ Ή ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟ ΣΑΣ


Η Μαίρη ξύπνησε με κέφι το πρωί της 8ης Μαρτίου. Είχε κανονίσει με τις φίλες της, μετά τη δουλειά, να γιορτάσουν όλες μαζί τη μέρα της γυναίκας. Θα ξεκινούσαν με βόλτα στα μαγαζιά για αχαλίνωτο shopping therapy και θα κατέληγαν για ξεσάλωμα σε κάποιο νυχτερινό κλαμπάκι.
"Τι καλύτερο για μια τέτοια μέρα;", αναρωτήθηκε φωναχτά η Σούλα όταν έμπαιναν στα hondos. "Αχαλίνωτο shopping και clubing μέχρι το πρωί, έτσι γλεντούν οι γυναίκες" συμπλήρωσε η Κάτια όταν έβγαιναν γεμάτες ψώνια από το μαγαζί. "Μπορεί να μου έφυγε ο μισός μισθός, αλλά άξιζε τον κόπο κορίτσια" είπε η Βάσω καθώς έπιναν τον καφέ τους στο κολωνάκι."Ε, μια φορά το χρόνο γιορτάζουμε!" επιδοκίμασε και η Μαίρη.
Μετά το σχολιασμό διαφόρων μελών του σώματος του αρσενικού πληθυσμού που που υπέπεσε στην αντίληψή τους, την καλόπιστη κοινωνική κριτική διάσημων και άσημων και τη γεμάτη προσδοκίες συζήτηση για τη νύχτα που έρχονταν ανανέωσαν το ρανεβού τους για το βράδυ και χώρισαν για τη συνηθισμένη τους σιέστα.
Η Μαίρη σηκώθηκε βιαστικά από το κρεβάτι της κι έτρεξε προς στη ντουλάπα. "Πω,πω δε θα προλάβω!" μονολόγησε και άρχισε να προβάρει στον καθρέφτη τα μοντελάκια που αγόρασε το πρωί. Με άγχος διαπίστωσε ότι την έδειχναν πιο παχουλή από όσο θα' θελε. "Πρέπει να χάσω τουλάχιστον 5 κιλά", σκέφθηκε, "έρχεται και το καλοκαίρι!!"
Τελικά κατέληξε σε ένα κολλητό μπουστάκι που αναδείκνυε το στήθος της, για το οποίο ήταν περήφανη, και ένα "καυτό" μίνι, ότι έπρεπε για την περίσταση. Έφτασε στο ραντεβού με λίγη καθυστέρηση και φίλησε στα μαγουλάκια την Κάτια και τη Βάσω. Η Σούλα κλασσικά είχε αργήσει. "Πάλι θα μιλάει με το μαλάκα" σχολίασε η Κάτια, "Ήθελα να ξερα τι του βρίσκει" συμπλήρωσε η Βάσω. Εκείνη τη στιγμη έφτασε η Σούλα οπότε σταμάτησε η συζήτηση. Μετά τα φιλάκια ξεκίνησαν όλες μαζι για το club.
Στο club έκαναν πραγματική θραύση. Ειδικά η Μαίρη χορεύοντας τσιφτετέλι με το μίνι είχε συγκεντρώση πάνω της όλα τα ανδρικά βλέμματα του μαγαζιού. Ποτά δε χρειάστηκε να πληρώσουν αφού τα κεράσματα έπεφταν βροχή. ένας νεαρός χόρευε τη Μαίρη προκαλώντας τα γελάκια και τα πειράγηματα των φιλενάδων της. "Άντε το καπάρωσες το τεκνό γιαγιάκα" της είπε η Σούλα.
Φυσικά η Μαίρη αρνήθηκε όλες τις "ανήθικες" προτάσεις που δέχθηκε. Άλλωστε "οι άνδρες είναι σαν τις πίτσες, όποτε τους θελήσεις έρχονται σπίτι σου με ένα απλό τηλεφώνημα" όπως είπε και στην Κάτια που την πίεζε να ενδώσει σε έναν γυμνασμένο 25αρη. Δεν ήθελε γκόμενο λίγη διασκέδαση ήθελε. "Άντε να πηγαίνουμε σιγά σιγά κορίτσια" είπε καποια στιγμή η Βάσω έχουμε τρελλή δουλειά να βγάλουμε αύριο στο γραφείο"
Άντε και του χρόνου κορίτσια!
Τυχοδιώκτης

ΚΟΥΦΑΛΑ ΛΟΥΚΥ ΛΟΥΚ

ΚΟΥΦΑΛΑ ΛΟΥΚΥ ΛΟΥΚ
Μπορείς αν θέλεις να συνεχίσεις να συνεργάζεσαι με την στυνομία καρφώνοντας όποιον σου κάνει κέφι...
Μπορείς να κόψεις και το κάπνισμα και να μασουλάς ξυλαράκια αφού αυτό είναι πλέον το πολιτικώς ορθό...
Μπορείς να συνεχίσεις να πυροβολείς πιο γρήγορα κι από τις κλανιές σου που λόγω ηλικίας έχουν αυξηθεί επικίνδυνα τελευταία...
Μπορείς να συνεχίζεις να τρέχεις όλο το 24ωρο για να προασπίσεις τα συμφέροντα των κατά τόπους δημάρχων και φυσικά των τραπεζιτών...
Μπορείς να συνεχίσεις παρά την ηλικία σου να παριστάνεις το τζόβενο...

ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ!
Κουράστηκα να δουλεύω όλο το 24 ωρο για ένα κομμάτι σανό και αυτό όποτε το θυμηθείς...
Κουράστηκα να πηδάς πάνω μου με όλη σου τη δύναμη όποτε σου καπνίσει και να μου ταράζεις την ηρεμία μου...
Κουράστηκα να σφυρίζεις και να έχεις την απαίτησει να βρίσκομαι δίπλα σου το ίδιο δευτεερόλεπτο λες και είμαι ο flash gordon...
Κουράστηκα να τρέχω σαν το Βέγγο(έλληνας κωμικός) όλη μέρα επειδή εσύ δεν έχεις γκόμενα και διοχετεύεις όλη σου την ενέργεια στο κυνήγι των ντάλτονς και των κακόμοιρων των ινδιάνων...
ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΙ
Πάω να βρώ κανένα άλογο να κάνω παρέα...
οι σκλάβοι ξύπνησαν
ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ
Μετά τιμής
Ντόλης(που κάποιοι έλληνες μεταφραστές μου άλλαξαν και φύλο)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΟΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΙΟΝ ΤΗΣ ΝΟΣΗΡΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΗ. ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΖΩΝΤΑ Ή ΜΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΕΙΤΕ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ Ή ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟ ΣΑΣ

ΚΑΡΚΙΝΟΣ: αυτή η λέξη στροβίλιζε στο μυαλό του Γιάννη όσο βρίσκονταν στο κρεβάτι του νοσοκομείου. "Πρέπει να κάνεις μια μικρή επέμβαση αγάπη μου", του είχε πει η γυναίκα του όμως αυτός το κατάλαβε. Τα βλέμματα και οι ψίθυροί τους, του είχαν πει όσα δεν τολμούσαν να του πουν τα λόγια τους.
Ύστερα άρχισαν οι χημειοθεραπείες. Τα μαλλιά του Γιάννη έπεσαν, στη δουλειά δεν πήγαινε πλέον και η όρεξή του είχε μειωθεί. Οι γιατροί του έδιναν το μάξιμουμ έξι μήνες ζωής. Στην αρχή ο Γιάννης έπεσε σε "κατάθλιψη". Κλείνονταν μόνος στο δωμάτιό του και δεν ήθελε πολλά πολλά με κανέναν.
Ξαφνικά μία μέρα, και ενώ όλοι σχεδόν είχαν πειστεί πως έτσι θα κυλούσαν τα πράγματα από εδώ και εμπρός, Ο Γιάννης άνοιξε απότομα την πόρτα του δωματίου του και προχώρησε αποφασιστικά προς την εξώπορτα. Στα χέρια του κρατούσε μια μεγάλη βαλίτσα ταξιδιού, άνοιξε την πόρτα και εξαφανίστηκε. Όταν η οικογένειά του ανακάλυψε την εξαφάνισή του σοκαρίστηκε. Στη συνέχεια ενημέρωσε την αστυνομία για το περιστατικό τίποτα όμως δε βγήκε ουτε έτσι.
Μετά από 5 περίπου μήνες όταν συμπληρώνονταν το περθώριο των 6 μηνών που είχαν δώσει οι γιατροί ένας άνθρωπος που η οικογένεια δεν πρέπει να είχε ξαναδεί ποτέ επισκέφθηκε τη γυναίκα του. "Είμαι φίλος του Γιάννη", της είπε, "Δε θυμάμαι να σας έχω ξαναδεί ποτέ", του είπε αυτή, "και ίσως να μη με ξαναδείτε και ποτέ" απάντησε αυτός και πρόσθεσε: "έχω αυτό από το Γιάννη" και πριν προλάβει η γυναίκα που είχε απέναντί του να αντιδράσει της έδωσε ένα φάκελο και έφυγε.
Η Μαρία τον άνοιξε και διάβασε:
"Αν ο φάκελος που ο Παύλος σας παρέδωσε περιέχει δύο γράμματα σημαίνει ότι η προθεσμία που έδωσαν οι γιατροί πέρασε και εγώ συνεχίζω να είμαι ζωντανός. Αν περιέχει μόνο αυτό εδώ το γράμμα σημαίνει ότι πέθανα. Όπως και να' χει φεύγω για να βρω τον εαυτό μου. Γιάννης"
Στο φάκελο υπήρχε και ένα δεύτερο γράμμα που έγραφε:
Μαρία ΖΩ! η προθεσμία πέρασε αλλά εγώ παραμένω ζωντανός. Για την ακρίβεια δε θυμάμαι πότε έχω ξανανιώσει τόσο ζωντανός όσο τώρα. Αναρωτιέμαι αν μέχρι την ανακοίνωση της αρρώστειας μου ζούσα πραγματικά ή βολεμένος σε μια επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα περίμενα απλά το θάνατό μου, νεκροζώντανο ζόμπι ανάμεσα σε ζόμπι. Όταν έμαθα για τον καρκίνο έπεσα αρχικά σε μια απελπισία που συνεχώς μεγάλωνε. Είχα φτάσει σε ένα σημείο που σκεφτόμουν να αυτοκτονήσω η ζωή δεν είχε πια κανένα νόημα, μόνη μου συντροφιά ήταν τα βιβλία που είχα στο δωμάτιό μου και που διάβαζα για να σκοτώνω το χρόνο μου.
Μέσα από αυτήν την εμπειρία όμως κατάλαβα ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν είχα μείνει ποτέ πραγματικά μόνος με τον εαυτό μου. Κατάλαβα ότι δεν ήταν η απειλή του θανάτου που ήρθε ξαφνικά που στερούσε τη ζωή μου από το νοημά της αλλά όλη μου η ζωή μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν κενή νοήματος απλά ποτέ μέχρι τότε δεν είχα αφιερώσει το χρόνο ή τη διάθεση που χρειαζόταν για να το συνειδητοποιήσω. Ο θάνατος που έρχονταν, μέσα από μια ειρωνία της μοίρας έμοιαζε το μόνο σταθερό σημείο, το μόνο νόημα σε μια ανούσια ζωή.
Τώρα πια όμως δεν είχα τίποτα απολύτως να χάσω. Ήμουν καταδικασμένος να είμαι ελεύθερος και ίσως πάντα έτσι ήταν απλά τώρα που τα πράγματα είχαν φτάσει στα όριά τους αποφάσισα να μη θυσιάσω πάλι την ελευθερία μου για κανένα λόγο. Όλες αυτές οι συμβάσεις του γάμου, της οικογένειας, της εργασίας πλέον δεν είχαν κανένα νόημα για' μένα. Ήθελα να μείνω μόνος, να βρω ποιος είμαι πραγματικά, να ανακαλύψω τον εαυτό μου. Αυτήν τη στιγμή έχω ηρεμίσει, η γνώμη του κόσμου δε με ενδιαφέρει πλέον καθόλου, ζω την πιο ευτυχισμένη περίοδο της ζωής μου και δεν πρόκειται να τη θυσιάσω για κανέναν
Σκοπεύω να κάνω ένα μεγάλο ταξίδι για να γνωρίσω τον κόσμο και θα χαρώ πολύ να έρθεις μαζί μου. Να έρθεις όμως επειδή θα το θέλεις πραγματικά,απαλλαγμένη από τα πρέπει και τα μη των γονιών σου και της κοινωνίας... Θες;
Με αγάπη
Γιάννης
"Είναι τρελός!" ούρλιαξε η Μαρία και πήγε να σκίσει το γράμμα, το κράτησε όμως σαν πειστήριο για το σόι και τη γειτονιά. "Δεν κάνουν έτσι οι πραγματικοί άντρες" είπε ο πατέρας της μόλις το έμαθε."Μα να αφήσει την οικογενεία του έτσι στα καλά του καθουμένου και να αρχίσει τα ταξίδια;" είπε η κυρία Νίτσα η γειτόνισσα από απέναντι "ποιος ξέρει ποια πουτανίτσα, συγνώμη κιολας, τον ξεμυάλισε... καμιά από αυτές τις αλλοδαπές που μας κουβάλαγε το Πασοκ τόσα χρόνια" "Οι γυναίκες καλύτερα να κάνουν καμιά δουλειά και να μην ασχολούνται με πολιτική" τη διέκοψε ενοχλημένος ο πασόκος αδερφός της Μαρίας, "Άλλωστε ο Σαμαράς άνοιξε τα σύνορα" "Έλα πάψτε να τσακώνεστε" είπε η Μαρία "το φαγητό είναι έτοιμο"...
Αυτά περίπου έγιναν πριν τέσσερα χρόνια ο Γιάννης είναι ακόμα μια χαρά και που και που μου στέλνει κάρτες από τα μέρη που επισκέπτεται στα ταξίδια του.
Παύλος